Back in Daily Black: The Fuzz Coffee & Tunes.

Ten eerste: 14 juni 2012 ben ik afgestudeerd.
Ten tweede: mijn koffiepraat lag op zijn gat vanwege een te schrijven scriptie. Die is geschreven. Met resultaat: ik ben genomineerd voor de scriptieprijs van mijn academie. Waar een digitaal stilzwijgen wel niet goed voor is.
Ten derde: koffie. Ik heb erg veel verschillende koffies gehad, lekkere en minder lekkere. Ik ben ook regelmatig stilzwijgend de trap afgedaald waar mijn ritueel aan het bruine keukenblad begon. Maar dat is nu allemaal veranderd. Ik ben namelijk verhuisd naar Nijmegen en heb nu alles op dezelfde verdieping. Ik rammel nu 2 drempels over en sta voor het raam naar de 3 bomen te staren als ik mijn bonen maal. Ik zie zelfs uit naar de herfst omdat ik dan eindelijk de huizen en tuinen van de achterburen kan bekijken als de bladeren in de tuin van mijn onderburen zijn gevallen.
En als laatste: zie je die banner hierboven? Dat is een redelijk nieuwe koffiebar in het centrum van Nijmegen. Ik werk daar. We schenken Bocca. Ook hebben we megalekkere carrotcakes. Tot snel.

De blonde pater en statistieken.

Ik kan met enige blijheid in mijn koffiehart zeggen dat Nijmegen een tent heeft waarbij ze lekkere koffie zetten: De Blonde Pater (Houtstraat 62). Het is geen koffiebar, maar ze hebben een barista in dienst die toch het een en ander aan leuke latte art in elkaar knutselt. Ik kon helaas alleen zo gauw niet achterhalen wat voor koffie ze schonken. Daarnaast zag het eten er ook echt heel goed uit, daar ik geen honger had ben ik er niet aan begonnen, dus wat betreft smaak moet ik helaas nog achterblijven.

Tijdens het typen van bovenstaand stukje viel me ineens het kopje 'statistieken' op. Geen idee waarom het me nooit eerder is opgevallen, maar ik was uiteraard benieuwd naar wie er allemaal deze ongein leest. Dat Nederlanders en Belgen het lezen vond ik logisch. Ik ken ook een stel Nederlandse allochtonen in onder andere Engeland, Amerika en Frankrijk. Maar dat er een Pool, een Luxemburger en een Zweed zijn die regelmatig mijn blog bezoeken verbaasde me toch wel enigszins. Of mensen moeten zo gek zijn dat ze op vakantie maar eens besluiten om eens te zien wat ik te vertellen heb. Mafkezen.