Bunn trifecta.

Dit is de Bunn Trifecta en ik heb nog geen idee wat het doet. Bij Caffenation in Antwerpen hebben ze deze staan heb ik me vanmiddag laten vertellen. Met andere woorden; dat ga ik snel uitproberen, want ik vind het een gaaf apparaat om te zien.

Clever Coffee Dripper.

Vorige week heb ik een Clever Coffee Dripper geprobeerd bij Brandmeester's. Ik had altijd het idee dat het een afgestript filterapparaat was, maar war je handmatig het water op moest gieten. En dat is het min of meer ook, maar met een ventiel onderop. En daar zit de slimmigheid in.
Als er iets is dat ik heb geleerd sinds mij queeste naar koffiekennis is het wel de mate waarin je het zetten zelf in de hand hebt. Maling heb je zelf in de hand, temperatuur van het water, bij espresso draait alles om timing en het tampen van de koffie, etcetera. Hoe meer je zelf kan controleren hoe beter je koffie word, vrij banaal gezegd.
Het grote verschil tussen de Clever en een regulier filterapparaat is dat je met de Clever de koffie eerst uitgebreid kennis laat maken, ze dollen wat en uiteindelijk mixen ze heel goed samen als een fijne sekspartij tussen twee verliefde mensen. Bij een filterapparaat loopt het water meteen door het filter heen, en lijkt het meer op speeddate-avond die eindigt met je rechterhand aan het eind van de avond. Begrijp me niet verkeerd, ik vind filterkoffie erg lekker, mits deze goed bereid is.
Wat het niet meteen doorlopen betreft lijkt de Clever enigszins op een cafetiere wat betreft zetmethode. Je gooit de koffie in een voorbevochtigd filter (het grote verschil met een cafetiere waar geen filter in gaat) en schenkt het hete water er bovenop, vervolgens doe jet het bijgeleverde deksel erop en roer je na 1 minuut de koffieprut eens goed door. Na 4 minuten zet je het hele ding op een kopje of een kleine kan en opent het ventiel zich om de koffie vrije doorgang te bieden. Dit is in principe de basis, want schijnbaar kun je varieren met maling, hoeveelheden koffie en extractie. Ethiopische Sidamo als boonkeuze is een goede.

Luister naar: Descendents, want zij komen op Groezrock 2011.

Clichemex.

Dingen blijven veranderen. Een gare levensles die me constant weer tegemoet komt en in plaats van me te high fiven krijg ik een pets op mijn achterhoofd om te herinneren dat daar niet tegen te vechten valt. Ik heb die levensles dan ook maar Bierkaai genoemd. Zo dronk ik een kleine 2 en een half jaar geleden nog niet eens koffie, omdat ik het maar vies vond en me niet wilde conformeren aan die flauwekul. Haha, wat een hals! Ach, het geschiedde kwaad is er niet een om over te klagen gezien ik de geneugten heb weten te ontdekken. Weer zo'n levensles; de zinloosheid inzien van moeilijk doen. Al lukt me niet altijd die meester te blijven. Dat ik deze clichés schaamteloos uit zit te kakken is wel echt een godswonder. Zo is genieten van (kleine) dingen wel de ergste natuurlijk, maar niet minder waar. De espresso die ik gister zette was echt ontzettend lekker, de trip naar Berlijn die alle kopzorgen van de hele vakantie in 4 dagen aan gort blies, de eerste zoen sinds tijden, bands die 26 nummers binnen een half uur - inclusief speeches - er doorheen rammen, uitzinnig publiek dat gek wordt bij een band en Paul Graham in FOAM in Amsterdam.

Zo kan ik pagina's doorgaan, maar dan verlies ik lezer en daar ben ik te egocentrisch voor! Goed, back to corebusiness. Koffie. Een Chemex, geen idee hoe je het nu moet uitspreken, maar lekkere koffie komt er wel uit. Al moet ik zeggen dat ik het er een beetje lullig uit vind zien, zo'n glazen kan met een soort corset om een wespentaille. Maar het vergde meer moeite en inzet dat in eerste instantie dacht. En er komt nog een IQ-test bij kijken ook wat je moet van een vierkant filter een kegel zien te maken. En ook het water moet in spiraalvorm erop gegoten worden zonder dat je over de randen van de koffie schenkt. O, en max. 95 graden zijn. En het moet dan ook weer tussen de 3 en 4 minuten klaar zijn, anders is ie niet meer lekker. Dus giet je aan het eind er nog even een lekker spiraaltje op, dan zit je met een stroompje koffie dat in de prullenbak eindigt.

Wat betreft smaak is het haast zacht te noemen, het is immers een traag soort filterkoffiesysteem, dus je zit niet met de smaakexplosie die een espresso heeft. Dat over de randen gieten heeft me ook duur komen te staan, want hierdoor was ie ietwat aan de bittere kant. Weer een levensles: goed blijven opletten.

Luister naar: Extortion

All hail the espresso evolution!

Een ware evolutie is aan de gang. Die van filterkoffie naar Bialetti heeft al plaatsgevonden. De evolutie van schoolautomaatkoffie naar cafetiere is in volle gang, het gewenningsproces van de stroperige Bialetti naar een wat subtielere, dunnere smaak van de to go-pot heeft een korte periode geduurd.
En nu vind er wederom een evolutie plaats. De Philips bonenmaler gaat nu zijn gebreken tonen, want ik pik over een kleine 2 uur het apparaat van de foto op. Een heus espressoapparaat. De Philips maalt helaas niet gelijkmatig genoeg om hiervoor zijn werk te blijven doen.

Goed, een espressoapparaat dus. Een Gaggia Evolution. De schoonheidsprijs zal ze niet winnen, maar een gegeven paard stinkt uit z'n bek derhalve hou ik mijn ogen dan ook wijselijk uit zijn gelaat. Daarnaast zijn willekeurige rappers ook niet met een Rolls Royce begonnen. Dergelijke apparatuur schaf ik wel aan als ik groot ben. Vooralsnog kan ik niet wachten om hier mee aan de slag te gaan!

De volgende aankoop zal een nieuwe maler betreffen ben ik bang...

Luister naar: Whirl-Distressor