Mok.

The Village Coffee & Music verkoopt vanaf nu(?) forse koffiemokken geschikt voor mensen met grote handen en zin in grote koffies. Verkrijgbaar met Bliksem, de hond van 1 van de eigenaren en 1 met de gitaarnomade.

Published with Blogger-droid v1.7.4

Panama Bouquete Geisha Esmeralda Special Naranjo Lot #12

Panama Bouquete Geisha Esmeralda Special Naranjo Lot #12. Een hoop heisa voor een pot koffie. In The Village gonsde het van vervoering vanwege deze koffie. Men was behoorlijk gek aan het doen. Iemand werd bijna gelynched omdat hij de koffie in een papieren beker wilde doen. Het scheelde niet veel of zijn hoofd lag eraf.
Dus.

Deze koffie is blijkbaar zo speciaal dat er maar 2 kilo per koffiebar verkocht mocht worden. De Esmeralda heeft een aangepaste prijs: het dubbele van de normale prijs.
Per 250 gram: 15 euro.
Dus.

Dit moest ik dus proberen.
De pot werd op tafel gezet en een hemels odeur kwam op mij neer. Niet een luchtje, of geurend; nee, deze koffie heeft een Walm. Met een hoofdletter W. Romige caramel (boterbabbelaar!), tomaat, rabarber. Iemand anders rook ook abrikoos. Zo had ik koffie niet eerder geroken.

Dit beloofde wel wat. Al vond iemand anders het geen koffie meer. Daar was ik ook bang, maar niets was minder waar. Wat een koffie. De geuren waren allemaal terug te proeven, erg sterk ook. Ook proefde ik chocola en drop en een smaak die ik niet kon thuisbrengen maar wel van iets anders kende. Nauwelijks bitter, niet te zuur. 2 uur later had ik nog steeds een lekkere koffienasmaak. Ook nadat ik een broodje had gegeten bleef ik over met een koffiediksmaak. Wat een koffie.

Ben je koffienerd? Ga dan eens heel gauw die koffie proberen. Je zult niet teleurgesteld worden.

Published with Blogger-droid v1.7.4

Hai, meenemen?

Van grote afstand zag ik de lichtset bij The Village al staan. De boodschappen konden bljkbaar even wachten want ik liep meteen op de filmset af. Nietsvermoedend werd ik onthaald of ik niet even barista wilde spelen in een korte film voor studenten van de HKU. Ik snapte het allemaal nog niet zo goed en eigenlijk had ik honger, maar een kortstondige filmcarriere kon ik natuurlijk niet aan me voorbij laten gaan. Of ik het karakter van een dronkenlap wilde helpen met z'n bestelling. Alleen mijn schouder kwam in beeld hoor! Goed. Prima. Gaan we doen. 8 takes verder en het stond erop. Mijn assistent depte mijn bezweette hoofd en de heren van The Village voorzagen me in Mexicaans voedsel en blauwe M&M's. Ik was nog niet bijgekomen of ik moest op voor een tweede sessie. Woedend gooide ik het bord voer in de hoek en schreeuwde tegen mijn manager dat dit niet de deal was. Het shot was dit keer wel van voren...ik had de hele dag staan klussen en ik stond te zweten als een klamme Telegraaf. Niettemin was het binnen een paar shots gedaan met me en toen was er zelfs nog sprake van een soort close-up. Ondertussen stonden er in de backstage druiven en een masseur klaar. De manager zat huilend in een hoekje. Buiten onweerde het. Ik besloot dat dit het einde van mijn filmcarriere was.

The Village Coffee & Music is geopend.

Jawel, vol anticipatie en bevooroordeling stond ik om iets over 8 in de splinternieuwe winkel van de heren van The Village. En met mij vele anderen die ik al kende uit het "Utrechtse koffiecircuit". Goede inteeltbende dus.
De winkel ziet er prachtig uit met een grote onbewerkte muur waar nog stukken oud bloemetjesbehang is te zien. Het pand is ontzettend ruim en licht ondanks de forse bar (die overigens is opgebouwd uit oude vloerdelen van een gymzaal) en oogt op het moment helaas nog een beetje leeg in verband met vergunningstaferelen. Dit dient in de zomer te zijn opgelost. Een grote leren bank prijkt in de hoek en oogt veel te comfortabel. Hier ben ik uiteraard in getrapt en was er maar moeilijk weg te slaan. Achter in de zaak staan een aantal simpele, doch mooie, houten tafels met stoelen die lijken te ontfutseld uit een oude middelbare school. De koffie wordt geschonken in dik aardewerk met eigen artwork als opdruk.

The Village haalt zijn koffies bij Caffenation uit Antwerpen. Deze worden ook door hen gebrand en het fijne is dus dat een groot deel va het koffieproces (voor het zetten) dus heel makkelijk in de gaten gehouden kan worden. Nu zal ik eerlijk zeggen dat ik bij voorbaat al fan was van The Village en dus hierdoor ook bevooroordeeld ben, maar de koffie zijn gewoonweg verdomd lekker. Ik heb de Gozer's blend geproefd (onder andere Rwanda) en de Bergami blend (Rwanda, Ethiopia Yirgacheffe en Panama Rancho Gotta). Beide koffies zijn behoorlijk fruitig en hierdoor ietwat zoetzuur, maar op een prettige manier. Het zuur komt uit de bonen, niet uit het verkeerd malen of gaar branden.
Verder biedt The Village ook ontbijt, muffins, peanutbutter cookies, en moeilijk lekkere CASSISSODA'S(!) aan voor nette prijzen. Zelfgemaakt met de aanwezige oven. O, en verse(!) thee voor de niet-koffieliefhebbers.

Ik moest wel lachen om de monteur die vandaag de puntjes op de electrische i's zette en de nog lege schappen. Aan de ene kant oogt het knullig, maar het enthousiasme en het plezier van de heren compenseert dit volledig. Deze kleine onbenulligheden worden ongetwijfeld snel weggewerkt. Utrecht heeft een prachtige espressobar erbij.

Tweetakt.

Voor wie niet kan wachten tot The Village open gaat; ze staand op de Neude te Utrecht as we speak koffie te schenken op Tweetakt festival tot en met 27 maart.

The Village Coffee & Music.

In maart opent er in Utrecht een splinternieuwe espressobar: The Village, met onder andere leden van Brandmeester's utrecht. De 2 heren die deze tent zullen openen zijn ontzettend enthousiast wat betreft koffie, en tevens ook voor allerlei muziek.

The Village Coffee & Music, Voorstraat 46, Utrecht.